خانه / پزشکی / کودک و سلامت / چگونه کودک را حمام کنیم؟

چگونه کودک را حمام کنیم؟

Baby Bathing
چگونه کودک را حمام کنیم؟

بعضی کودکان از حمام کردن لذت نمی‌ برند. به این موضوع اهمیت بدهید و سعی کنید به علت آن پی ببرید. گاهی دلیل تمایل نداشتن به استحمام این است که شما تمام بچه‌ ها را با هم و همزمان به حمام می‌ برید. اگر کودک شما از آب می‌ ترسد، به تدریج ترس او را از بین ببرید تا او احساس امنیت کند. به طور مثال ابتدا اجازه دهید در لگن بایستد و به آرامی بدن او را لیف بکشید.

سپس به آرامی آب را روی بدنش بریزید. به تدریج کودک را به دوش حمام نزدیک کرده و از او بخواهید تا زیر دوش برود. به هیچ‌ وجه او را مجبور به انجام این کارها نکنید زیرا برای دستیابی به موفقیت باید صبر بیشتری نیز داشته باشید. فرزندتان را همراه خود به داخل وان یا استخر ببرید تا با آب آشنا شود و در نهایت مطمئن شود که هیچ خطری او را تهدید نمی‌ کند و دلیلی برای ترس وجود ندارد.

انواع ترس حمام

بعضی بچه‌ ها از شست‌ و شوی سرشان متنفرند زیرا از اینکه آب داخل دهان و بینی آنها برود یا شامپو چشم‌ شان را بسوزاند ترس و واهمه دارند یا اینکه چون مجبورند چشم‌ شان را ببندند دچار دلهره و ناراحتی می‌ شوند.

برخی کودکان از اینکه آب از روی سرشان به صورت‌ شان بریزد، ناراحت می‌ شوند. در این صورت می‌ توانید از مانعی مانند دست خودتان برای جلوگیری از ریزش آب و کف روی صورت او استفاده کنید.

گروهی از بچه‌ ها نیز از دوش حمام واهمه دارند که برای رفع این مشکل بهتر است با یک کاسه کوچک روی سرشان آب بریزید.

بعضی دیگر نیز از چنگ زدن موها می‌ ترسند. فراموش نکنید؛ پیش از هر کار باید به آنها اطلاع دهید اما در این کار افراط نکنید «حالا می‌ خوام موهاتو چنگ بزنم، یک، دو، سه و حالا با آب سرتو می‌ شورم.»

باید ببیند سرتان را می‌ شویید

اجازه بدهید کودک شما را هنگام شست‌ و شوی سرتان تماشا کند و برای او علت استفاده از شامپو یا صابون را توضیح دهید.

بازی کنید

استحمام را با استفاده از اسباب‌ بازی تبدیل به نوعی بازی و تفریح کنید. اجازه دهید کودکان در حمام بازی کرده و کف و حباب درست کنند. به خاطر بسپارید حمام بهترین مکان برای بازی‌ هایی است که محیط را کثیف می‌ کنند. پس این فرصت‌ ها را در حمام برای فرزندتان فراهم کنید تا هم کارتان کمتر هم حمام رفتن برای آنان جذاب شود.

Bath Playing
چگونه کودک را حمام کنیم؟

ترس‌ ها می‌ تواند اکتسابی باشد

ترس واکنشی هیجانی است که هنگام احساس خطر در کودک به وجود می‌ آید و او را به عقب‌ نشینی و فرار از موقعیت ترس‌ آور وا می‌ دارد. علائم ترس در کودکان متفاوت و وابسته به موقعیت و شرایط آزار دهنده متفاوت و شکل نمایشی آن نیز متغیر است.

این ترس می‌ تواند ترس از تاریکی، تنهایی، حمام رفتن، دستشویی رفتن، تنها ماندن در خانه یا مدرسه و جمع همسالان و… را شامل شود ولی مهم این است که ترس و شکل مرضی و بیمارگونه آن در کودکان تفاوت‌ های زیادی با یکدیگر دارد. محرکی که برای یک کودک ترس‌ آور است می‌ تواند برای کودکان دیگر بسیار عادی باشد و باز نکته مهم‌ تر آنکه ترس می‌ تواند محصول یادگیری و اکتسابی باشد یا واکنشی به محرک‌ های ناشناخته از نگاه کودک.

همزمانی‌ های دلهره‌ آور

ترس در کودکان می‌ تواند ناشی از تداعی یا مجاور شدن یک محرک عادی در جوار یک محرک به ظاهر ترسناک باشد مثل همزمانی باز کردن در یخچال و صدای شدید رعد و برق که اگر کودک را دچار ترس و اضطراب کند باعث می‌ شود کودک هنگام حضور نداشتن والدین دیگر در یخچال را باز نکند یا در مورد کودکی که از حمام و آب می‌ ترسد، بی‌ توجهی والدین در نیاز کودک به نفس کشیدن، زمانی که آب روی سرش ریخته می‌ شود، اگر یاد نگرفته باشد که باید نفسش را حبس کند، او را دچار تنگی نفس و ترس از خفگی و… می‌ کند. پس بی‌ توجهی به نیاز متعارف کودک با تاکید و توجه به سن و مهارت و توانایی او می‌ تواند در کودک شرایط ترس‌ آور را جدی و آسیب‌ زا کند.

این کارها را انجام دهید

1⊗ آشنایی با محرک ترس‌ آور در موقعیتی متفاوت از موقعیت تجربه شده توسط کودک. حضور والدین در موقعیت ترس‌ آور در کنار کودک و توضیح موقعیت و چرایی ترس او و تفریحی کردن موقعیت ترس‌ آور برای کودک راه درمان است.

2⊗ جرات و مهارت‌ آموزی و تفسیر درست و واقعی موقعیت برای کودک نسبت به موقعیت یا محرکی که آن را ترسناک تلقی می‌ کرده است اصل درمان و راهکار مبارزه با ترس اوست.

3⊗ با همجواری محرک ترس‌ آور با محرک شادی‌ آور و نشاط‌ آور می‌ توان ابهت و قدرت بزرگ محرک‌ های ترس‌ آور را به شدت تقلیل داد یا کلا از بین برد.

با نمایش کودکتان را با آب آشتی دهید

یکی از والدین با گذاشتن ظرفی بزرگ در حمام که آن را پر از آب کرده است با همان لباس راحتی که در خانه پوشیده است در حالی که در حمام نیز باز است به حمام رفته و بدون آنکه فرزند خود را صدا کند تا او را تماشا کند، خود به درون تشت رفته و برای خودش آب بازی ‌کند. او باید به صورت نمایشی از آب بازیش لذت ببرد و این لذت را با خنده‌ ها و شادی‌ های کلامی‌ اش طوری به نمایش بگذارد که کودک اگر از ترسش از آن موقعیت دور هم شده باشد از سر کنجکاوی پیگیر صدا ها و خنده‌ های والد شود.

زمانی که والد، کودکش را نزدیک در حمام و در حال تماشای خود دید نباید از کودکش بخواهد که به او ملحق شود بلکه به تنهایی به آب بازی خودش ادامه داده و پس از نیم ساعتی جلوی چشم کودک زیر دوش رفته و پس از آن با خرسندی و شادی از حمام خارج شود. تکرار این آب بازی در دو یا حداکثر سه‌ بار دیگر کودک را مشتاق ملحق شدن به او می‌ کند.

اتفاقا در چنین شروعی، یک یا دو بار اول این شرایط باید به همین آب‌ بازی خلاصه شود و از آب ریختن روی سر کودک خودداری شود و زمانی هم که در دفعات بعد قرار شد آب روی سر کودک ریخته شود، با در اختیار قرار دادن کاسه‌ ای به کودک و نیز کاسه‌ ای برای خود، آب ریختن روی سر را والد و کودک به شکل بازی، هر یک برای خودشان انجام دهد. اختیار در عمل، کودکان را از بحرانی و ترس‌ آور تلقی‌کردن موقعیت‌ها یا محرک‌های ناشناخته دور کرده و استقلال عمل آنان باعث تسلط ایشان بر محرک‌ های ترس‌ آورشان می‌ شود.

منبع : .bartarinha.ir

بازنشر » berroz.ir

چگونه کودک را حمام کنیم؟

درباره ی Asma

همچنین ببینید

Correct way of bathing

متخصص پوست : روش صحیح حمام کردن

شما یک روز در میان حمام می‌ روید یا هر روز؟ چند دست موهایتان را ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *